Hockey en ik

Mijn verhaal

Ik startte met hockey op mijn 5 jaar bij de eekhoorntjes (de jongst mogelijke leeftijd).

Ik doorliep alle jeugdreeksen in de eerste ploeg van alle leeftijdscategorieën en tot mijn 13e heb geen enkel moment getwijfeld om een andere sport te beoefenen.

Ik speelde steeds als aanvaller en eindigde vaak als topschutter van de competitie. Wat mij ook een selectie opleverde voor kans te maken om voor de Be GOLD uit te komen. Dit is een nationaal team van de beste spelers per leeftijdsklasse. Jammer genoeg geraakte ik 1 week voor deze selectiedagen geblesseerd aan mijn lies en onderrug waardoor ik mijn kans in rook zag opgaan.

Het jaar nadien werd ik opnieuw uitgekozen voor de selectiedagen maar opnieuw kon ik niet mee, dit maal door een slijmbeursontsteking in mijn knieën. Dit was een enorme emptionele klap op mijn zelfvertrouwen en ben ik beginnen denken of hockey wel de juiste sport was voor mij. Want na deze 2 jaar werd ik niet meer geselecteerd voor deze selectiedagen.

Ik ben buiten mijn hockey trainingen een maand lang gaan testen bij voetbalclub Varsenare als keeper.

Op een gegeven moment moest ik van Varsenare een beslissing maken, hockeyen of voetballen.

Na lang denken heb ik toch besloten om verder te doen met hockey omdat de liefde voor deze sport te groot was. Achteraf kreeg ik te horen van Varsenare dat ze mijn keuze erg spijtig vonden en dat ze mij graag direct als 1e keeper hadden gewenst in de U16 (2 leeftijdsklassen hoger dan mijn eigen leeftijd).

Opnieuw een knik in mijn zelfvertrouwen met de gedachte ‘had ik toch maar voor voetbal gekozen’. Maar dit kon ik rap van mij afschudden door steun van mijn gezin en vriendin in de hockey.

Op mijn 15 jaar speelde ik bij de U16. Maar tijden de pre-season van het jaar nadien kwam de coach van de Heren 1 (Michel van de Boer) naar onze training kijken.

Na de training kwam hij naar mij en mijn ‘beste vriend’ Milan Decramer, voor te zeggen dat hij ons een kans wil geven bij de eerste ploeg omdat hij erg onder de indruk was van ons niveau.

Voor het eerst sinds lang voelde ik terug dat het lot mijn kant had gekozen. De week nadien gingen wij volle moed en vreugde naar de trainingen van de Heren 1. We merkten al snel dat wij fysiek veel te kort kwamen en technisch en vooral mentaal nog veel moesten bijleren. Dus werkten wij enorm hard om dit snel bij te benen.

En dit werd uiteindelijk beloond. Milan en ik werden definitief opgenomen in de Heren 1 op de leeftijd van 15! Op dat moment zaten de Heren 1 in een mindere periode. Ze degradeerden van competitie terug naar Nationale 4. En met een erg jong team en een nieuwe coach was het doel zo rap mogelijk terug te stijgen naar Nationale 2!

Milan en ik kregen snel een basisplaats in het team dankzij onze indrukwekkende wilskracht en winnersmentaliteit. We kregen het vertrouwen van de coach die enorm veel potentieel zag in ons. Na 1 jaar stegen we terug naar Nationale 3, maar het doet was Nationale 2.

De coach die zoveel vertrouwen had in mij stapte op en ging naar een andere club.

Er werd een oude bekende coach teruggehaald naar KHCB met de hoop ons terug naar Nationale 2 te brengen. Het vertrouwen was het eerste jaar onder de nieuwe coach volledig weg. Weinig speelminuten en gecombineerd met een andere ongewone positie op het middenveld voor mij, kwam hard aan en ik begon terug snel te twijfelen aan mij zelf.

Maar door blijven hard te werken kreeg ik een unieke band met de coach, en kreeg ik mijn rol als aanvaller terug.

Op de laatste match van het seizoen stonden wij 1e in het klassement en speelden we thuis tegen de 2e in het klassement, La Louvière. De inzet? Promotie naar Nationale 2! De match was van hoog niveau met beide teams die veel scoorden. Maar in de allerlaatste minuut kregen wij nog een PC (Penalty Corner).

Met deze goal werden we kampioen, en ging het feest door tot de late uurtjes.

Na een jaar met enorm veel spelers die andere oorden opzochten, wisten we dat het een moeilijk jaar ging worden. In een spannende degradatie strijd waar het aankwam op doelpuntensaldo degradeerden we terug naar Nationale 3.

Maar dit jaar zijn we terug in de promotie play-offs met misschien het beste team in jaren en een vaste basisplek terug voor Milan en ik. De weg naar Nationale 2 is terug volop bezig…

Meet the best team in the world!